Laurie Anderson - Republic of Love
Ég vissi ekki alveg við hverju ég átti að búast. Ég hafði leitað að einhverju um þennan gjörning sem fór fram í Vínarborg og átti að fjalla um fasisma en fann lítið. Ákvað bara að mæta og sjá. Mér var hræðilega illt í bakinu sem hafði smá áhrif á mig en annars var ég spent að sjá Anderson sem ég held mikið upp á. Fyrst steig þó á svið í Norðurljósum Ásta Fanney sem sýndi mynd af krókódíl og fiðrildum og söng eitthvað. Fyrir mér var þetta svona readymade gjörningur þar sem listræna inntakið lá í því að listamaðurinn var sannfærður um að hann væri að fremja list. Hálftíma síðar steig Anderson á sviðið ásamt Mörthu Mooke vílóluleikara. Þær spiluðu á rafmagnsfiðlur við undirspil rafhljóða. Anderson hóf svo frásögn sína sem var með því hljóðfalli og þeirri áferð sem ég hef heyrt áður í verkum hennar. Hún er afar skýrmælt og heillandi og ég dróst inn í hvað sem hún sagði þó að á endanum áttaði ég mig á því að þetta var í raun ekki ein frásögn heldur margar. Ég áttaði mig á því ...
